Mangel & Loop and the Four Crazy Cats

Mangel & Loop and the Four Crazy Cats werd opgericht in 1992. De naam ontstond uit een speelse samenkomst van ideeën: “Mangel” als het door de mangel halen van het alledaagse, “Loop” verwijzend naar de 8mm-filmbeelden die tijdens optredens in een eindeloze projectie als loops werden vertoond, en “the Four Crazy Cats”, een knipoog naar de vier katten die destijds thuis hun eigen leven leidden.

In de basis was het project bedoeld als singer-songwriter initiatief, vooral gericht op het schrijven van nummers voor de bands waarin Mark Bosch actief was. Maar gaandeweg groeide het uit tot een zelfstandig muzikaal avontuur, waarin steeds meer muzikanten hun weg vonden naar het project en het geluid zich verder ontwikkelde.

In de beginperiode werd de band begeleid door Bosko, een Bosnische vluchteling die in Nederland zijn nieuwe thuis had gevonden. Als bassist drukte hij een duidelijke stempel op de muziek: zijn warme en krachtige baslijnen gaven de eenvoudige composities extra diepte en karakter. Bosko zei altijd dat hij, zodra zijn status rond was, zou vertrekken om zich weer bij zijn familie te voegen. In 1995 kwam dat moment, en nam hij afscheid van Mangel & Loop.

Tussen 1995 en 1997 trad Mark vooral solo op onder de naam Mangel & Loop and the Four Crazy Cats. De demo’s uit die periode werden verrassend goed ontvangen en hij speelde in kleine zalen door het hele land. Naast zijn solowerk was Mark actief in verschillende andere bands als zanger en entertainer, waaronder Oh Fuck, Baby Flip en Fokelientje en de Stalkers. Met die laatste formatie maakte hij ook een cd, maar die voldeed niet aan zijn verwachtingen, waarna hij besloot dat hoofdstuk af te sluiten.

Later sloot Maarten Krook zich aan bij Mangel & Loop and the Four Crazy Cats, wat leidde tot een reeks gezamenlijke optredens. Een hoogtepunt was een live-optreden bij Omroep Gelderland in het programma van Jan Manschot, waar de band drie nummers live op de radio speelde. De reacties waren enthousiast en bemoedigend.

In deze periode begon de groep de teksten steeds vaker naar het Nederlands te vertalen, waarna de stap naar Nederlandstalig werk definitief werd gezet. De nieuwe liedjes werden goed ontvangen en de creatieve energie groeide opnieuw.

In 2002 besloot Mark echter definitief te stoppen met muziek. Van de vier katten was er op dat moment nog slechts één over. Hij hing zijn gitaar aan de wilgen en gooide het roer volledig om: hij ging toegepaste psychologie studeren en bouwde een nieuw leven op.

Toch liet de muziek hem nooit helemaal los. In 2025 vroeg Sandra hem om een keer op te treden in het Luistercafé in Westervoort. Het bijzondere toeval wilde dat er inmiddels weer vier katten waren. Aarzelend zei hij ja. In maart 2026 stond hij opnieuw op het podium en speelde vier nummers. Wat begon als een voorzichtig optreden groeide al snel uit tot nieuwe inspiratie. Hij begon nieuwe liedjes te schrijven en oude Engelstalige teksten te vertalen naar het Nederlands.

Zijn dochter Rosalie Bosch, 11 jaar oud, vond het nummer Zinkend Schip bijzonder mooi en vroeg of ze mocht meezingen. Ook David moedigde hem aan om de nummers op te nemen. Zo ontstond er opnieuw iets nieuws uit oud materiaal. Het nummer werd goed ontvangen en er volgde een extra optreden op 20 april in Hotel Bosch in Arnhem.

Mark heeft inmiddels besloten de nummers professioneel op te nemen en te werken aan een LP met de werktitel Liever laat dan nooit.

Maar voor nu geniet hij vooral van het samen muziek maken met zijn dochter. Hun stemmen kleuren prachtig samen en maken de zware teksten lichter — alsof de tijd zelf even meezingt.